vrijdag 29 januari 2010

Plannen voor 2010 en voor 2011

Plannen, géén voornemens:

1. één verloren maaltijd, is geen verloren week!
2. deze zomer de 70kg bereiken, voorlopig streefgewicht... Misschien wel de 67 kg
3. 10 miles van Antwerp lopen
4. 20 km van Brussel (als er plaats is)
5. halve marathon in Brussel in najaar met manlief

enne..... tromgeroffel....

6. een marathon in 2011. Berlijn....

zondag 10 januari 2010

Troosteten en troost-eten

Een gelukkig nieuwjaar allemaal.
Iedereen zijn goede voornemens gemaakt en trouw aan het volgen? Ik veronderstel dat de WW-cursussen weer druk bezocht worden, dat heel wat mensen op de dieet-trein zijn gesprongen. Je merkt het al aan de reclameboodschappen als je internet bezoekt, je merkt het aan de uitstallingen in de boekenwinkels, die nu alle mogelijke dieetboeken in aanbieding hebben.

Maar eerst een ontzettend lekker receptje dat ik toevallig heb ontdekt tijdens het surfen. Ideaal voor deze antarctische toestanden, laag in propoints én heel vullend. Troost in een soepkom.

Zuurkoolsoep met gehakt.
Ongeveer 8 porties (kan ingevroren worden, handig als lunch)
3 propoints

500g américain natuur
8 kfl olijfolie
1 grote gehakte ui
1 el gehakte look
200 ml kippebouillon
200 ml runderbouillon
1 groot blik gepelde tomaten
500 g zuurkool natuur met sap
200 ml water (indien nodig)
1 el bruine suiker (of zoetstof)
1 el Worcestershire saus
3-4 gedroogde laurierblaadjes
1-2 el gedroogde peterselie
verse peper naar smaak

In een kookpot met dikke bodem verhit je de olijfolie. Voeg het gehakt toe en bak tot het bruin is. Gebruik een houten lepel om het in stukjes te doen (moeten niet te klein).

Terwijl het vlees bakt, meng je de bouillons, de tomaten, de zuurkool, suiker, Worcestershire saus, laurierbladen.

Voeg de ui en knoflookbij het gehakt, laat even meebakken. Voeg daarna het zuurkoolmengsel toe en laat de soep op een lage t° een uur sudderen. Het is de bedoeling dat de zuurkool wat "smelt". Proef na een uur en voeg eventueel wat water toe als de smaak té sterk is. Kruid verder af met peper en zout naar smaak.

Smakelijk!

Dit is écht en gezond troosteten. Niet de troep die ik de laatste dagen naar binnen heb gepropt. En waarom? Op het moment zelf is het een allesoverheersende drang tot eten, het verstand gaat in stand-by en enkel mijn maag beveelt nog. En dan begint de zoektocht of begint het denkwerk... Dat is het enige dat nog werkt in mijn hersenen: mijn "wat-kan-ik-bakken"-hersencellen. Meestal is dat niet veel, ik breng niet veel snoep naar huis en de kasten en voorraad zit meestal vol met gezonde dingen. Maar in gezonde dingen kun je ook behoorlijk wat propoints rapen. Misschien herkennen zich sommigen hierin, ik ben een emotionele eter: Verveling? Eten.. stress? eten... Kids lastig? Eten.
Ik heb het gelukkig al aardig onder controle. Weten waarom je die drang krijgt, is belangrijk. Gewoon de gevoelens toelaten en ze echt aanpakken vraagt oefening. En die leer je met vallen en opstaan.

Gisteren was zo'n dagje. Eén van de dochters had een lastige nacht achter de rug en ik was pas laat gaan slapen daardoor. Dat gecombineerd met een week van vroeg opstaan, en mama stond gisteren ochtend op met een ochtendhumeur dat de hele dag bleef duren. Vermoeidheid is ook een aanleiding voor mij om te gaan eten, en ik gebruikte die vermoeidheid ook als excuus om niet op de loopband een half uurtje te lopen. Stom, sporten verbetert ALTIJD mijn humeur, ik heb steeds het gevoel dat ik de wereld aankan. Maar gisteren wentelde ik me liever in zelfmedelijden.... en muffins. Ik heb muffins gebakken met mijn 4-jarige dolle tweeling, het waren WW-muffins,maar het was ook een excuus zodat ik kon snoepen van de deeg (ik eet liever deeg dan gebak, ik weet het, er is een hoek af...).

Deze ochtend ben ik weer op het goede pad gestapt, ik heb een half uurtje gejogd, heb een WW-muffin als ontbijt gegeten en was niet te lui om mijn dagboek weer in te vullen. Ik voel me beter, alleen nu nog mijn darmen die de schade van gisteren aan het verwerken zijn... Een prikkelbare darm en een lactose-intolerantie zijn ook een goede motivatie om steeds weer naar de gezonde levenswijze te grijpen (voor het eigen gemak, maar ook dat van anderen, zeker wat de geurhinder betret LOL)