zaterdag 27 februari 2010

Cajun chicken pasta


Ik ben een "foodieblog-lezer". Ik heb zelfs een mailaccount waar enkel de verwittigingsmails aankomen van alle foodblogs and receptensites waar ik me heb ingeschreven.
Misschien niet zo'n goed idee voor iemand die wat gewicht kwijt kan, maar er zijn ook gezonde receptensites bij... Eigenlijk zijn de meeste gezonde recepten,of gemakkelijk ombouwbaar.

Veel sites zijn Amerikaans,tja, ik ben een Amerika-liefhebber. Sinds mijn eerste bezoekje aan NY, héél lang geleden, was ik verkocht. En toen mijn toekomstige man enkele jaren geleden een hele tijd ging studeren en woonde in Phoenix en Arizona, was ik helemaal verloren... De natuur, de hitte, de keuken... Ik ben ook één van die Europeanen die zijn vooroordelen van hamburgers en slechte koffie heeft opzijgeschoven... OK, de slechte koffie is een feit, of je betaalt je blauw aan de speciale Starbucks-mengelingen.
De Amerikaanse keuken is gevarieerd, een mengelmoes van invloeden en vooral lekker. Ik bedoel maar: Jamie Oliver heeft er zelfs een boek over geschreven!

Eén van mijn geliefde sites is de Pioneer Woman. Fantastische foto's, heerlijke recepten. Recepten die wel moeten aangepast worden, van een dame die boter tot een een voedingsgroep op zichzelf heeft gebombardeerd, kan je moeilijk WW-recepten verwachten. Maar veroordeel haar niet: ze is mama van 4, is getrouwd met een cowboy en woont op een immense ranch... Een zittend beroep kan je dat moeilijk noemen...

Cajun Chicken Pasta.
Ingredienten voor 1 persoon:



-100 g kip
-200 fettucine
-1 kfl olijfolie
-1 kfl boter
-1/2 groene paprika, in reepjes
-1/2 rode paprika, in reepjes
-1/2 rode ui, dunne ringen
-3 lookteentjes, gepeld en gehakt (Dracula zal vannacht niet langskomen)
-4 romatomaten, in blokjes
-kippebouillon (200 ml)
-60 ml witte wijn
-60 ml room (ik gebruik Balade So Light 3%)
-cajun mix kruiden (esentiëel, ik kocht de mijne in de Makro, van Ducros)
-cayennepeper
-zwarte peper
-zout
-peterselie (vers of gedroogd, of diepvries)


Snijd de kip in hapklare stukjes. Kruid met Cajun kruiden, niet zuinig zijn. De cajun kruiden zijn essentieel!
Ik vond mijn potje in de Makro: het ziet er zo uit. Ik weet dat er ook kleine versies van bestaan, van een ander merk, vaak zijn te verkrijgen bij slagers, naast de kipkruiden enz...



Verhit ondertussen de olie en de boter in een wok of een pan met zware bodem. Als de olie warm is, voeg je de kip toe, laten even bakken, de stukjes moeten mooi bruin zijn. Doe het desnoods in twee keer zodat alle stukjes naast elkaar op de bodem kunnen liggen.
Neem de kip uit de wok/pan en voeg de groenten toe. Laat zacht worden.
Voeg daarna de kip weer toe, de wijn, bouillon en de overige kruiden.
Ik deed er op dit moment ook al de room bij, maar doe dit niet. De room gaat kabbelen... de smaak blijft goed, het uitzicht iets minder...
Terwijl alles staat te sudderen, kook je de fettucine klaar.
Als de fettucine klaar is (niet te zacht, hij suddert nog even mee met de rest) voeg je hem toe aan het kip-groentenmengsel. Voeg dan ook de room toe. Goed mengen (morsen mag). Eventueel nog bijkruiden met Cajun kruiden.

Opdienen en eten!

Propoints: 13. Gerechtje vol smaak en groentjes! En een hele portie!

PS. Ik neem mijn foto's met mijn gsm, dus ze zijn niet al te artistiek verantwoord. Als je het gerecht in al zijn glorie wil bewonderen, neem dan een kijkje hier
En vergeet de site niet direct bij jouw favorieten te zetten....

woensdag 17 februari 2010

Het gaat niet zo goed...

Ik eet momenteel alles waar ik aan denk...
Ik voel me rot...
Dus... waarom weer niet gewoon doen?
Plannen, sporten, programma volgen.

Dit gezegd zijnde: ik ga nu 30 minuten of langer joggen op de loopband. Een reis begint met de eerste pas/looppas....

woensdag 3 februari 2010

WW onderwerp deze week: de 4 musketiers

Maandagavond tijdens de bijeenkomst ging het over de 4 onafscheidelijke musketiers: Aramis, Athos, Porthos en d'Artagnan. Iedere musketier stond voor een voedingsgroep: eiwitten, koolhydraten, vezels en vetten.
Ik identificeerde mezelf direct met Porthos, de levensgenieter... Tot ik te horen kreeg dat Porthos de vetten vertegenwoordigde. Vetten, een probleemzone voor mij, niet dat ik er teveel van eet, integendeel... Als ik terugkijk in mijn planners zie ik dat ik vaak de vetstoffen vergeet. Bij de warme maaltijd is het geen probleem, olijfolie of margarine om te bakken, maar voor de rest... Ik heb nooit boter gesmeerd op mijn brood (de enige uitzondering: goede boter op lekker rozijnenbrood, een klein rozijnenbrood kon ik trouwens gemakkelijk opeten... alleen).
Mayonnaise op sla zegt me niks, liever wat kruidenazijn, balsamico azijn...

Dus deze week let ik extra op mijn vetten, alhoewel ik mijn points liever aan iets anders besteed.
Vetten zijn nu eenmaal belangrijk, sommige vitamines zijn enkel door vet oplosbaar, maar vetten hebben nog andere functies:

* het leveren van energie voor lichamelijke activiteiten;
* het leveren van energie voor het op peil houden van de lichaamstemperatuur.
* de opbouw van het lichaam, vetten worden gebruikt voor de aanmaak van het celmembraan.

Verder was er nog een hevige discussie tijdens de cursus over sporten, beweging en de tijd vinden om te bewegen. Maar dat is stof voor een andere post.

Zoals ik had vermeld, deze week loop ik weer over van de culinaire inspiratie. Groot was mijn vreugde toen ik in de diepvries nog aardbeien, frambozen en bosbessen vond. 's Woensdags eet de dolle tweeling pannenkoeken als middagmaal. Ik ben geen echte fan van pannenkoeken, maar heb vaak geen geduld om iets anders voor me klaar te maken.
De aardbeien zorgde echter voor een echte dessertlunch, ik had alvast een portie vet binnen (margarine in de pan) en calcium.

Zeg nu zelf, ziet dit er WW uit???



Het recept is heel eenvoudig. Standaardrecept voor pannenkoeken (ik gebruik 1 ei, 500ml magere melk, 200g bloem).
De pannenkoeken weeg ik af (60g pannenkoek is 4 Propoints).
De toeters en bellen zijn hier: aardbeien uit de diepvries
(tip: sla je voorraad in als de Lidl nog eens bosbessen, frambozen, enz in de tijdelijke aanbieding heeft, het is fantastisch om een putje winter je yoghurt of platte kaas op te "pimpen"of pannenkoeken natuurlijk).

Verwarm de aardbeien in de magnetron, voeg eventueel wat zoetstof toe. Als de aardbeien warm zijn, kan je een gedeelte mixen, of pletten met een vork (dat heb ik gedaan, geen geduld).
Giet over de pannenkoeken, bestuif met wat poedersuiker (10 gram).

Propoints: 9.

Evalutie... zie foto:

dinsdag 2 februari 2010

Aan mezelf...

Het is 22.30, je hebt net zwemtraining achter de rug.
Tijd om te gaan slapen. Anders ben je morgen moe en heb je de hele dag zin om te eten!

300 gram erbij gisteren. Ik ben weer op mijn beginpunt, maar ben wel centimeters kwijt... Ik heb besloten om de weegschaal mijn succes niet meer te laten bepalen... Een jeans die zonder te openen, kan worden uitgedaan, bewijst veel meer.

Morgen inkopen doen, waanzinnige recepten op het programma... Kiwi-mango salsa, Cajunkip fettucine, witte bonensoep met worst.... Allemaal omgebouwd tot WWvriendelijke recepten... Ik kn niet wachten....

Maar nu naar bed. Slapen is ook een deel van een gezonde levenswijze...

maandag 1 februari 2010

Een kleine dwaling...

Eventjes afgeweken van het “ideale” pad.

De laatste weken gaat de afslankingsreis niet zo goed. Elke ochtend start ik met de beste voornemens. Voornemens die de avond daarvoor net voor het slapen zijn gemaakt, zelfs eerder al. De voornemens zijn al gemaakt wanneer ik mijn tasje klaarmaak om te gaan werken de volgende dag, ze worden gemaakt wanneer ik mijn planner invul.




Mijn picknicktasje:
- Ontbijt: ik vertrek om 6.00 ’s ochtends en heb geen honger/tijd om thuis te eten. Ik (probeer) een glaasje water te drinken en eet mijn ontbijt op werk als ik aankom. Ik begin om 7.00, arriveer meestal rond 6.40, dus heb tijd om te ontbijten. Meestal drink ik dan ook twee tassen koffie.
- Snacks: vaak een alpro-produkt. Sinds een jaartje blijk ik lactose-intolerant te zijn. Dus mijn calcium haal ik vooral uit sojaprodukten. Gelukkig ben ik maar in een heel lage mate allergisch, dus af en toe geef ik wel toe aan een mager koemelkproduct (en een ijsje).
De dagen dat ik intensief sport of ga zwemmen (ja, ik sport tijdens de werkuren, we hebben recht op 4 uur/week, maar daar later meer over) breng ik worteltjes mee, of kerstomaatjes, kwestie van mijn altijd hongerige maag een beetje het zwijgen op te leggen…
- Fruit: wisselt steeds af, mijn favorieten: peren van onze lokale fruitboer, granaatappels tijdens het seizoen, lekkere sinaasappels en natuurlijk banaan (mijn nieuwe beste vriend sinds de invoering van de Propoints. Hier liggen nu een paar kiwi’s en een geblutste peer.
- Lunch: een broccoli-bloemkoolsoep (met een partje La Vache Qui Rit smeerkaas op een volledige pot soep) en speltbrood met kruidenham. In de winter breng ik vaak soep mee als lunch, lekker warm, vullend en troostgevend. In de zomer zijn het vaak slaatjes.


Dus het bewijs is er: ik ben voorbereid.
Wat gaat er dan fout? Eenvoudig: zelf-sabotage… Verstrooide geest die ik ben, ben ik op mijn best als alles gepland is. Ik hou van lijstjes maken, van een agenda bijhouden, van dingen op te volgen en ergens te noteren.
En ik probeer het “ideale” te bereiken. Perfectie vind ik zo’n naar woord… Waarschijnlijk omdat ik het nooit zal bereiken, maar dat is het juist… Perfectie is quasi onbereikbaar. Zo goed mogelijk je best doen, is al goed genoeg, niet?
Wat gebeurt er dan als je je realiseert dat het vandaag niet perfect wordt… Wat er bij mij gebeurd? Dan ga ik helemaal de bocht uit. Idioot eigenlijk… Om dezelfde beeldspraak te gebruiken: als je auto begint te slippen, dan probeer je alles om weer de controle te krijgen… Wat ik op die momenten dan doe? Ik doe er alles aan om de auto helemaal de weg af te laten gaan…
Een medeblogster verwoordde het nog beter: vergelijk het afslanken met een trap beklimmen… Als je bij het beklimmen van die trap een trede mist of struikelt…. Gooi je je dan ook weer helemaal naar beneden om die ene misstap? Een absurde gedachte, jezelf de trap afgooien omdat je eventjes een fout hebt gemaakt…
Dus beginnen eten, (liever vreten) om die paar Propoints die je teveel gegeten is eigenlijk even absurd. Ik moet zeggen, toen ik dit las, kreeg ik één van die bekende “verlichte” momenten.
En vandaag begin ik weer aan het beklimmen van mijn trap…. Ik ben gaan zwemmen, de endorfines doen hun werk, ik heb met smaak de geplande maaltijden gegeten.
Vanavond maak ik WWpizzas met de dolle tweeling en een vriendinnetje. 3 Propoints per stuk, en ik heb wat M&M’s ingepland. Fantastisch toch, zo’n vrijdagavond…
En als het stressy wordt, denk ik aan een mooie witte wenteltrap waar ik al een heel stuk ben op geklommen, en in plaats van me naar beneden te storten, ga ik gewoon even zitten op één van de treden om na te denken en te bezinnen, voor ik aan de volgende trede begin….