donderdag 25 maart 2010

Zelf-sabotage

Maandag was het weegdag en WW-bijeenkomst. Het goede nieuws: 400g kwijt. Ik ben al lang tevreden met alles wat eraf gaat. Onze leidster brengt af en toe varkensvet mee, in een vacuumgezogen zak (gelukkig maar) en dan pas zie je hoeveel een halve kilo vet is. Natuurlijk verliezen wij niet enkel vet, maar ik veronderstel dat er toch meer vetcellen worden afgevoerd dan andere lichaamsbestandsdelen.
Het slechtere nieuws was dat onze maandagcursus sluit. Om bij dezelfde leidster te blijven, moet ik nu op woensdagavond gaan, naar een ander dorp. Momenteel is dat mogelijk, zolang de agenda van manlief het toelaat.

In een vorig blogje had ik foto's van een dagje "op programma" beloofd, tja, tot mijn grote spijt en schaamte moet ik bekennen dat ik sinds maandag geen enkel dagje binnen de lijntjes heb gekleurd. Dinsdag ben ik goed gestart, tot ik besloot mee te gaan eten 's middags (frieten en biefstuk), een zakje muntjes heb opgegeten en na de zwemtraining nog wat croissants uit de diepvries heb gehaald.
Waarom? Nu ik erover nadenk, ik denk verveling en ergernis. Op werk spring ik momenteel in voor één van mijn mensen met een enorme achterstand, en dat gaat niet altijd van harte. Mijn oplossing: vluchten in eten...
Ik probeer de feiten te analyseren, ik probeer mijn gevoelens uit te schakelen en te leren uit zo'n dagje. Feedback en geen fatale fout.
En andere reden om te eten is vermoeidheid. Wetenschappelijk is het bewezen dat vermoeidheid een hormoon aanmaakt dat zin geeft naar kalorierijk, vet, koolhydraatrijk voedsel. Feedback: 's dinsdags na de zwemtraining zo snel mogelijk mijn bed in, daar kan ik ook televisie kijken zonder dat de ijskast mijn naam roept.
Derde oorzaak: stress. De dolle tweeling kan me soms zodanig de kast opjagen dat ik er tegelijkertijd in duik op zoek naar koekjes. Helpt dat? Dikke neen, meestal daalt mijn humeur nog dieper onder het vriespunt omdat ik mij schuldig voel.

Dit allemaal van me af geschreven te hebben, helpt ook. Vaak doe ik het niet, ik zet hier liever lekkere receptjes neer (alweer een vlucht in eten???), dan toe te geven dat ik soms serieus het noorden kwijt ben. Maar dit is mijn blog, gestart voor mezelf, niet voor enkele lezers. Het is net zo jezelf bedriegen om niet over de moeilijke momenten te schrijven als een weekje de cursus over te slaan omdat je weet dat de weegschaal geen goed nieuws heeft.

Ten slotte: tot nu heb ik er een perfecte "op plan" dag opzitten. En ja, dat voelt zoveel beter dan die dagen dat ik nog voor de laatste hap van iets op heb, al aan het denken ben wat het volgende is wat ik in mijn mond kan steken.

De foto's van een dag O(p)P(lan) komen er binnenkort. Beloofd!

zondag 21 maart 2010

Trainingsweek 2 voor de 20km

Deze week heb ik niet alle trainingen kunnen afwerken. Terugkijkend, heb ik maar één keer gelopen. Dinsdag was interval-training, niet mijn favoriete tijdsbesteding, maar dit jaar doe ik alles volgens het boekje. Ik wil sneller worden, zeker met de marathon van Brlijn in gedachten... En snelheid krijg je door weerstandstraining, dus intervaltraining (spijtig genoeg).
Maar terug naar dinsdag: een vergadering bracht mijn schema in de war, 's avonds wel trouw naar de zwemtraining, alhoewel ik me heel moe voelde. Tijdens de training had ik eerder het gevoel dat ik tegen de stroming vocht in plaats van het water te gebruiken.
Woensdag kon de geplande duurloop dan weer niet doorgaan, want de dolle tweeling had een vrije dag. De 65min duurloop liep ik donderdag, ook al had ik keelpijn en een hoofd vol snot. Het heerlijke lenteweer pepte me weer op, de duurloop ging vlot en met de glimlach.
's Namiddags werd de keelpijn erger, die nacht werd ik zelfs wakker van de keelpijn. Vrijdagochtend dan maar (weer) naar de dokter. Mijn niet geheel genezen bronchitis bleek wraak genomen te hebben en was terugkomen met enkele vriendjes: met een hele waslijst medicijnen naar buiten en weer antibiotica.
Het gaat al weer wat beter, alhoewel ik door al die hoestremmers, slijmoplossers en super antibioticapillen omval van de slaap.
Ik hou de trainingen deze week ook wat voor gezien, behalve de zwemtraining en zie later in de week wat ik doe van looptrainingen.

Dit gezegd zijnde,mijn proviand is klaar voor morgen, ik neem mijn laatste dosis medicijnen en kruip mijn bedje in.
Morgen eindelijk nog eens naar WW. Ben een braaf meisje geweest deze week, ben benieuwd morgen... Zou graag tegen de zomer onder de 70 gaan..
Morgen fotografeer ik ook mijn maaltijden, vind het heerlijk om naar andere bloggers hun eten te kijken, dus doe ik het ook eens met de mijne. benieuwd hoe ze er uitzien op "papier".

zaterdag 13 maart 2010

Knoflookgarnalen met zoete chilisaus




Vrijdag, rond 15.00 wordt het lastige kind in me wakker:"ik wil iets lekkers, ik wil iets lekkers, NU".
Ik ben op het werk en heb nog 1 sinaasappel en een paar kiwi's. De sinaasappel wordt opgegeten...
"Nog, nog".
Een strooptocht... ik vind 1 pudding, espressosmaak.
Hoeveel propoints zou dat zijn? Geen idee.
Het is koemelk, zou ik dat wel eten. "Ja".
Ik heb toch goed gesport, dus heb wel Activitypoints.
Pudding wordt gegeten, eigenlijk niet zo lekker.
"Ik wil nog iets"
Neen, met speculaaskoekjes begin je niet!

In de auto op weg naar huis, draaien de gedachten rond het avondeten. Er zijn scampi's in de diepvries. Het is vrijdag, dus eet ik graag een vis- of zeeproduct. Niet uit religieuze overwegingen (mag je eigenlijk produkten van dierlijke oorsprong eten tijdens de vasten?). Gewoon, ik eet graag vis en probeer dat op vaste dagen in het menu te plannen.
Ik heb ook niet zoveel tijd, heb nog een vergadering vanavond en moet tegen 18.00 weer vertrekken.
Thuis besluit ik nog eens ten rade te gaan in mijn Aziatisch kookboek.Lang geleden, mijn wokbui is al lange tijd over. Maar goed idee: mijn oog valt op een simpel garnalenrecept, eventjes omrekenen met de Calculator: 5 propoints. Prachtig!

Het recept voor 4 personen:
1 zak diepvriesscampi's (1kg)
2 tenen knoflook, geperst
2 el arachide-olie
3 tl verse gemberwortel, geraspt (of diepvriesgember)
1 stengel bleekselderij, in stukjes
1 el zoete chilisaus
1 el sojasaus
2 el limoen/citroensap
1 tl suiker

Pelde scampi's en verwijder het darmkanaal. Meng de scampi's met de knoflook in een schaal (geen metaal).
Verhit 1 el olie in een wok. Roerbak gember, selderij en paprika tot ze zacht zijn. Schep ze in een kom. Verhit nog 1 el olie in de wok en roerbak de scampi's op hoog vuur tot ze gaar en roze zijn. Voeg groentemengsel, chilisaus, sojasaus, limoensap en suiker toe. Breng op smaak met zwarte peper. Warm het gerecht goed door en serveer met gekookte rijst.

Volgende keer een Mexicaans getint receptje, olé!

vrijdag 12 maart 2010

Ik ben erbij!!!!

Op 30 mei loop ik de 20 kilometer van Brussel.Voor de 4de keer. Na twee jaar "gedwongen" rust door gezondheidsproblemen die altijd begonnen in de aanloop naar de 20 km.
Ik heb mijn startnummer, ergens helemaal achteraan, maar dat kan me geen barst schelen. Ik loop voor de sfeer en mijn doel is aankomen (tegen een betere tijd dan de jaren daarvoor, zo rond de 2 uur zou mooi zijn, mijn laatste tijd was 2u15) en de laatste helling oplopen zonder stappen...

Maar nu ben ik er weer.
Weer 12 weken lopen met een doel, de afstanden weer langzaam opbouwen. Mijn trainingsprogramma is iets anders dan de vorige keren, ik probeer nu 4maal te lopen per week en trouw de intervaltrainingen te doen. Met een loopband thuis op zolder heb ik ook weinig excuses, ik weet exact de tijd en de snelheid die ik loop.
Mijn geheime droom is ook onder de 70 te duiken tegen die magische datum... Wie weet... Ik ken de theorie, nu alles nog in praktijk brengen.

Mijn trainingsschema voor deze week:
Maandag: 30 min T3 ok (werd een T1, door een aanhoudende snotvalling, aka sinustitis)
Dinsdag: zwemtraining ok (1 uur)
Woensdag: 60 min T1 ok (heb 50:41 min gelopen, ik word sneller)
Donderdag: rust ok (dat was geen probleem)
Vrijdag: zwemmen (maar collega had geen zin, en ik heb geen auto)
Zaterdag: Interval
Zondag: 40 min T1 (maar dat wordt een spinningmarathon van 3 uur)

maandag 1 maart 2010

Ziek zijn

Na een weekje mijn stem kwijt te zijn, na een weekje hoesten, hoestpastilles en siroopjes, kreeg ik gisteren koorts en na een bezoekje aan de dokter,was de diagnose: bronchitis. Drie dagen thuis, antibiotica en hoestsiroop.
En rust, veel rust.
Emo-eter die ik ben, had ik al ideeën van M&M's, cassoulet om op te eten voor de televisie terwijl ik rustte. Ik zou nu graag vertellen dat mijn WW-engel me op het rechte pad zette, maar neen, de engel heeft geprobeerd, ik wou niet luisteren..
De engel heeft geprobeerd: de Spar is 's maandagsochtends gesloten, dus geen M&M's of cassoulet. Spijtig genoeg stond er nog twee potten met resten Ben&Jerry's in onze diepvries. Yep,die zijn gesneuveld, samen met nog een half brood met divers beleg, wat Cracottes snacks...
En alweer moest ik tot de conclusie komen dat al dat eten geen geheim wondermiddel is tegen een bronchitis, dat mijn hoest niet plots ophoudt. Integendeel, ik heb (weer) een opgeblazen gevoel en mijn lijf snakt naar gezonde dingen. Dus alweer een les geleerd... ik vraag me toch af waarom ik steeds van het rechte pad afwijk terwijl ik verdomd goed weet dat eten niet het antwoord is. If hunger not the problem, then food is not the answer. Duidelijk, eenvoudig en waar!
Morgen plan ik weer, en maak ik mij de fantastische supersalad. Ik breng wat wijzigingen toe aan de basisingredienten, ik gebruik feta ipv de tofu morgen, als ik ooit in de natuurwinkel raak en gerookte tofu vindt, probeer ik dat. In ieder geval ze smaakt fantastisch. Morgen voeg ik er wat gedroogde vijgen aan toe, heerlijk fruit.