dinsdag 3 augustus 2010

Terug van vakantie en bedrust

De vakantie was zoals een vorig jaar 2 weken aan zee. Daar logeerden we in een vakantiecentrum, in de duinen, op een tweetal km van de zee en op 10 min van Plopsaland.
Onze meisjes zijn er dol op en om eerlijk te zijn: mama en papa ook. Joggen in de duinen 's ochtends (oma en opa gaan ook mee, dus we kunnen de meisjes rustig bij hen achterlaten 's ochtends).
Om 11u was er volleybal voor manlief en het openlucht zwembad was open vanaf 10.30.
Het was dus geen vakantie zonder sport, mijn sportkledij was trouwens het eerste dat was ingepakt.
In totaal ben ik zo'n 4 keer gaan joggen en bijna elke dag gaan zwemmen.


Ik ben eerder de voorzichtige jogger, die de "bekende" wegen volgt. Manlief is wat avontuurlijker en we hebben de wandelwegen in de duinen ontdekt. Loslopende ezels, het lopen door los zand was ook eens iets anders, alhoewel die stukken (gelukkig) beperkt bleken. Ik heb gemerkt dat de "Marathon des Sables" niet echt voor mij is...

Na het joggen ging ik meestal ook zwemmen, er werd aquagym gegeven, maar dat vond ik niet echt zwaar. Ik zwom liever mijn baantjes en nu ik crawl kan zwemmen zonder dat ik na 1 lengte buiten adem aan de kant hang, is zwemmen nog leuker geworden.

Manief en ik hebben zelfs deelgenomen aan de duathlon: ik zwom 4 lengtes en werd dan afgelost door manlief die 4 rondes moest lopen. Indrukwekkend is het niet, maar na uit het zwembad te komen en mijn loopschoenen aan te trekken, heb ik nog 2 rondes meegelopen. Ik was zelfs niet buiten adem. We waren mooi.... laatste :o).
Ik ben ernorm trots als ik zie wat ik nu kan: snel eventjes (ongepland, 10 min voor de duathlon waren we nog gewoon toeschouwers tot manlief werd uitgedaagd door zijn volleyvrienden) een sportieve prestatie neerzetten. In het verleden kon ik niet één rondje lopen zonder te moeten stoppen.
Ik zwem nu rustig 40 lengtes crawl zonder te moeten stoppen...
En het beste van alles: ik kan me geen leven meer voorstellen zonder sport. Met joggen/lopen als lievelingssport.

Voedingsgewijs was het wat hobbeliger maaar niet dramatisch. ik had alle WW spullen mee maar elk jaar merk ik dat het afwegen, plannen, en opschrijven moeilijk is. Tijdens die vakantie wordt er nogal chaotisch geleefd en komt eten niet op de eerste plaats. Maar dat betekent dat snoepen ook niet zo belangrijk is.

Ondertussen zijn we alweer thuis en ben ik aan mijn zetel/bed gekluisterd.Een eenvoudige greep in mijn buik heeft een lastige complicatie met zich meegebracht: inwendige bloeding. Behandeling: rusten.
Voor mijn verjaardag had ik een Nike + gekregen en zag ernaar uit hem te gebruiken.Dat wordt dus uitgesteld tot het bloed uit mijn buik weg is, wat lang kan duren. Misschien komt mijn halve marathon dan ook in gevaar, maar dat zien we dan wel.

Tot dan....

Geen opmerkingen: